۷۲

خرداد ماه قرارداد بسته شد و ارديبهشت ماهم به حساب نيومد من فقط باين خاطر بيشتر عصباني بودم كه با معده درد منو كشوندن الكي بشينم رو يه صندلي در حاليكه كار خاصي هم نداشتن

حاي بعدش هم كار خاصي نبود مكه اينكه بايد ﮔزارشي اماده ميكرديم يا يه سري ﮔزارشات رو كارشناسي كنيم

كم كم هم يك سري جلسات رو ميرفتيم يا كلاسهاي اموزشي بيخود 

تو جلسات كميته فني متوجه شدم چرا تو ايران اينقدر بد كارها  پيش ميره مثلا برلي يه  پروزه چند صد ميليوني بايد تصميم ﮔيري ميشد من هيج كسي نميديدم كه تسلطي رو موضوع يا كار داشته باشه و بتونه درست موضوع رو بررسي كنه شركت مشاورهام كه بدتر يه مشت مطلب اينترنتي... فقط اتلاف  پول و انرزي همه يه جورايي سر كارن

يه مساله مهمي كه ما در ﮔيرش بوديم هيج تصميم درست و اصولي براش صورت نكرفت تازه يه قراررداد 300م با يه دانشكاه بستن براي بررسي علت كه من فك نكنم ازش چيزي دربياد

همه چيز فرماليته سطحي براي اينكه بكن ما داريم كارانجام بديم اقدامات عملي  پيجيده، كند، ...

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.